Super Team

Ημερολόγιο

July 2018
S M T W T F S
1 2 3 4 5 6 7
8 9 10 11 12 13 14
15 16 17 18 19 20 21
22 23 24 25 26 27 28
29 30 31 1 2 3 4

Καιρός

Με τη συνδρομή της Ευρωπαϊκής Ένωσης στο Πλαίσιο του Επιχειρησιακού Προγράμματος «Κοινωνία της Πληροφορίας» (Γ’ ΚΠΣ)\nΈργο συγχρηματοδοτούμενο από το Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Ανάπτυξης (ΕΤΠΑ) κατά 80% και από Εθνικούς Πόρους κατά 20%
Εκκλησίες
Εκτύπωση Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο

Αξίες του χρόνου και της προσοχής σας είναι και οι εκκλησίες του νησιού, μεταξύ των οποίων ξεχωρίζουν η Παναγιά του Χάρου του 1600, η Κοίμηση της Θεοτόκου, η Πάνω Παναγιά του 1500 και η Κάτω Παναγιά του 1770, οι οποίες συνδέονται με πλακόστρωτο μονοπάτι, μήκος 900 μέτρων, το '' Μονοπάτι της Κοίμησης''.

 

Η Παναγιά του Χάρου

Το 1600, ο Ηγούμενος της Ιερά Μονής της Πάτμου, ως μετόχι της οποίας χρησιμοποιούντο οι Λειψοί, επέτρεψε σε 5 μοναχούς από το Άγιο Όρος να ασκητέψουν στο νησί. Οι ασκητές αυτοί έκτισαν ή ανακαίνισαν το εξωμονάστηρο της Παναγιάς του Χάρου, με αρχιτεκτονική καστρομονάστηρου για τον φόβο των πειρατών. Η ονομασία της εκκλησίας οφείλεται στην εικόνα της Παναγίας, η οποία εμφανίζει την Θεομήτορα να κρατά αγκαλιασμένο στο αριστερό της χέρι τον Υιόν της εσταυρωμένο, αντί για βρέφος.

Την περίοδο της Κατοχής, μια οικογένεια που το σπίτι της γειτνίαζε με την εκκλησία, προσπαθούσε με πίστη και ευλάβεια να εξοικονομήσει από το λιγοστό λαδάκι της, την απαραίτητη ποσότητα για το καντήλι της Παναγίας. Κατά τον εορτασμό του Ευαγγελισμού, στις 25 Μαρτίου του 1943, η μικρότερη κόρη της οικογένειας άφησε στην εικόνα της Μεγαλόχαρης έξι κρινάκια μαζί με την ικεσία της για γρήγορη απελευθέρωση της πατρίδας μας. Τα κρινάκια ξεράθηκαν, παρέμειναν όμως πάνω στην εικόνα, ώσπου τον Αύγουστο του ίδιου χρόνου άρχισαν προοδευτικά να '' ζωντανεύουν '' και μέχρι τις 23 Αυγούστου Εννιάμερα της Παναγίας είχαν ξανανθίσει, παρουσιάζοντας 12 μπουμπούκια.

Το θαύμα επαναλαμβάνεται από τότε κάθε χρόνο με μοναδική εξαίρεση τη χρονιά θανάτου της ευσεβούς εκείνης κόρης, που πρωτοτοποθέτησε τα κρινάκια, το 1943.

 

Άγιος Ιωάννης Θεολόγος

Ο Μητροπολιτικός ναός Λειψών του Αγίου Ιωάννη του Θεολόγου, δεσπόζει στο κέντρο του χωριού, στην κορυφή φυσικού υψώματος, που προσδίδει ακόμα μεγαλύτερη μεγαλοπρέπεια στον ήδη επιβλητικό όγκο του. Κατασκευάστηκε το 1931 με δαπάνες της Λειψιώτικης Αδελφότητας Αμερικής, όπως δηλώνει η κτητορική επιγραφή. Η παρουσία αρχαίων λειψάνων μαρτυρεί την ύπαρξη στο ίδιο σημείο παλαιοχριστιανικής βασιλικής αλλά και νεωτέρου χριστιανικού ναού, ο οποίος μάλιστα δέχθηκε πολλαπλές ανοικοδομήσεις.

 

Βασιλική του Κουσελιού

Νότια του κεντρικού οικισμού των Λειψών, δεξιά του παλαιού αγροτικού δρόμου Λειψών - Κατσαδιάς, στη θέση Κουσέλιο, τα εκτεταμένα λείψανα αρχαίων οικοδομημάτων μαρτυρούν ότι εδώ βρισκόταν ο κεντρικός οικισμός του νησιού κατά την διάρκεια μιας μακράς περιόδου που ξεκίνησε στη κλασσική εποχή για να ολοκληρωθεί στους παλαιοχριστιανικούς χρόνους. Σε αυτήν ακριβώς την περίοδο(5ος αι μΧ) χρονολογούνται με τα ερείπια της μεγάλης, τρίκλιτης, ξυλόστεγης βασιλικής, η οποία πιθανός ανεγέρθη στη θέση αρχαίου ιερού, όπως μαρτυρούν τα αρχιτεκτονικά της μέλη. Τα ευρήματα μαρτυρούν επίσης την ύπαρξη πολύχρωμών μωσαϊκών δαπανών.

Σε επαφή σχεδόν με τη βασιλική βρίσκεται μικρό τετράκογχο κτίσμα, πιθανότατα βαπτιστήριο. Η βασιλική ερειπώθηκε κατά των 7αι. και σήμερα, στη θέση του Ιερού της, βρίσκεται μικρός ναός των Εισοδείων Της Θεοτόκου. Πολύ κοντά στο ναό αυτό βρίσκονται ερείπια παλαιοχριστιανικού λουτρώνα, του 6ου αι.

 

Βασιλική της Κατσαδιάς

Σε μικρή απόσταση από την παραλία της Κατσαδιάς και κοντά στο μικρό ναό των Αγίων Σπυρίδωνος και Παντελεήμονος, βρίσκονται τα ερείπια τρίκλιτης ξυλόστεγης βασιλικής, η οποία ανηγέρθη κατά τον 5 αι. και εγκαταλείφθηκε περί τα μέσα του 7 αι. και σ' αυτήν έχουν εντοπιστεί απομεινάρια ψηφιδωτών δαπέδων, ενώ στην αυλή του προαναφερόμενου ναϋδρίου διατηρούνται ως σήμερα μαρμάρινα αρχιτεκτονικά μέλη (κίονες και κιονόκρανα) της παλαιοχριστιανικής αυτής. Πρέπει να σημειώσουμε ότι, όπως μαρτυρούν τα διασωθέντα λείψανα, και στην περιοχή της Κατσαδιάς πρέπει να υπήρχε οικισμός κατά την αρχαιότητα, όπως άλλωστε και στην περιοχή του Πλατύ Γιαλού, αλλά και στην θέση Παληόμαντρα, κοντά στην Παναγία του Χάρου.

Πιο συγκεκριμένα στην Παληόμαντρα έχουν εντοπισθεί τα ερείπια αρχαίου αψιδωτού οικοδομήματος, του οποίου τα επάλληλα στρώματα ψηφιδωτών δαπέδων, μαρτυρούν επανειλημμένες ανοικοδομήσεις αλλά και μακραίωνη διάρκεια ζωή.